Sensei Myoshu A. Jędrzejewska* urodziła się podczas okupacji niemieckiej, 26 grudnia 1942 roku w Warszawie. Dyplom lekarza otrzymała w roku 1967, rozpoczynając jednocześnie pracę w Klinice Neurologicznej Akademii Medycznej. W roku 1972 uzyskała specjalizację z zakresu neurologii klinicznej. W 1974 roku zdobyła tytuł doktora nauk medycznych. W roku 1976 uzyskała specjalizację z zakresu neuropatologii, a w dwa lata później — z patomorfologii. W roku 1984 habilitowała się i otrzymała stanowisko docenta w Instytucie Psychoneurologicznym w Warszawie. Od początku swojej kariery naukowej była członkiem Stowarzyszenia Neuropatologów Polskich (w ostatnich latach pobytu w Polsce — sekretarzem Stowarzyszenia) i International Society for Neuropatology. Wyjeżdżając z Polski zrezygnowała ze stanowiska kierownika Pracowni Mikroskopii Elektronowej, jak i docenta Zakładu Neuropatologii Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie.
Teozofią i buddyzmem interesowała się od roku 1977. W roku 1985 została wyznaczona przez Jikoji (świątynię Jōdo Shinshū w Belgii) na stanowisko świeckiego opiekuna grupki polskich wyznawców buddyzmu tradycji Jōdo Shinshū. W roku 1988 wstąpiła oficjalnie do „zakonu ludzi świeckich” (jak można by po polsku określić status religijny Jōdo Shinshū), przyjmując z rąk Zenmon-sama, głowy tejże tradycji, imię MYOSHU, co znaczy „Najwyższa Doskonałość”.
W roku 1989 odpowiedziała pozytywnie na propozycję poślubienia japońskiej świątyni Jōdo Shinshū reprezentowanej przez Jushoku – czyli głównego kapłana dziedziczącego świątynię – sensei Esho Muraishi.
Po przybyciu do Japonii sensei Myoshu rozpoczęła przygotowania do odosobnienia i sesji egzaminacyjnej, które są nieodzowne dla otrzymania tradycyjnych święceń kapłańskich. Studiowała liturgię i doktrynę w świątyni Honshuji w mieście Okazaki - świątyni liczącej sobie ponad 500 lat i obsługiwanej przez potomków Shinrana Shonina - rodzinę Toro.
Rev. Toro był przez wiele lat instruktorem liturgii w Świątyni- Matce Jodo Shinshu (Honzan) zanim przejął obowiązki głównego kapłana świątyni Honshuji. Pani Toro zdecydowała się poddać takiemu samemu treningowi jak sensei Myoshu oraz odbyć odosobnienie klasztorne w identycznym terminie, by wesprzeć pierwszą w historii cudzoziemkę zakwalifikowaną do odbycia ścisłego szkolenia i rytuałów według "serca serc japońskiej tradycji". Obie zostały wyświęcone 15 czerwca 1992 roku przez Głównego Opata Jodo Shinshu Go Monshu. Sensei Myoshu otrzymała prawo nauczania zarówno w Japonii jak i na całym świecie.
Oboje państwo Toro organizowali z ramienia Honzan liczne kilkudniowe szkolenia w Dharmie dla kleru i ludzi świeckich Japonii ("renken"), na których nauczała sensei Myoshu. Pani Toro stała się dedykowanym tłumaczem tekstów sensei Myoshu, zastępując w tym pana Muraishiego w znacznym stopniu i tym samym przyczyniła się walnie do wydania pierwszej japońskiej książki Myoshu - "Wyzwolona przez Nembutsu".
Po otrzymaniu święceń kapłańskich (tokudoshiki) sensei Myoshu rozpoczęła regularną pracę jako shutto (wikary) w świątyni Korinji w Yokohamie. Po zaliczeniu szkolenia menedżerskiego i otrzymaniu licencji menadżera świątyni (bomorishiki) dołączyła do swych obowiązków również i zarządzanie Korinji.
Z uwagi na jej liczne i czasochłonne obowiązki zawodowe i wyjątkową pozycję nauczyciela Dharmy, Shigaraki sensei ustanowił dla sensei Myoshu indywidualny tryb studiów w postaci comiesięcznych seminariów otwartych. Kontynuowanie tych seminariów przez ponad 10 lat było możliwe dzięki wielkiej dedykacji kapłana świątyni Gokurakuji w Osace - pana Tomomasa Teramoto i jego niezwykłej niemieckiej żony - pani Bettiny Langner.
Sensei Myoshu nauczała wielokrotnie na Hawajach i w USA. W Europie jest znana dzięki swym pracom wygłaszanym na Światowych i Europejskich Konferencjach Jodo Shinshu, jak i dzięki swym publikacjom i tłumaczeniom. W Japonii należy do stałych anglojęzycznych wykładowców dla Tsukiji Betsuin temple in Tokio (odpowiednik archidiecezji)
Jest autorką ponad 100 artykułów opublikowanych w czasopismach buddyjskich. W języku japońskim ukazały się nakładem uznanych buddyjskich wydawnictw Honganji jej dwie książki: „Wyzwolona przez Nembutsu” i „Energia Buddy, którą się stajemy”. W Polsce ukazały się dotychczas dwie książki autorstwa sensei Myoshu: „Jaśniejąca Twarz Buddy” wydana przez wydawnictwo „Omer” w roku 1996 i przekład z języka japońskiego tekstów Świętej Księgi Tradycji Jodo Shinshu (Seiten) „Sutry Czystej Krainy Tradycji Jodo Shinshu” wydanej przez wydawnictwo „Dharma En” w roku 2003.
W roku 2004 ukazała się po polsku nakładem DharmaEn książka Myoshu “Energia Szczęścia – Budda” naświetlająca nieco częste problemy współczesne z buddyjskiej perspektywy. Również w roku 2004 DharmaEn udostępniło Czytelnikom “By the Power of Buddha” autorstwa Myoshu sensei. Ostatnią pozycją obublikowaną w roku 2005 przez wydawnictwo INNEN (www.innen.pl) są "Kwanty i Kobiety Buddy". Książka ukazuje buddyzm pełną mądrości żywą nauką o codzienności, wkomponowaną w odwieczne pulsowanie wszechświata.
Obecnie sensei Myoshu osiągnąwszy wiek emerytalny uzyskała pozwolenie na "przeniesienie swej bazy" do Polski bez opuszczania swej pozycji w Japonii jednakże.
* Biogram zamieszczony w “Polak w Świecie” Wydawnictwo PAI S.A. W-wa 2001 ISBN 83-223-2693-9 str. 123
